Przerwa technicza. Serwis będzie ponownie uruchomiony za parę minut

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: fopen(/data/nfs/www/dlaczego.pl/public_html/_log/views/news_20140418_0513.log): failed to open stream: No such file or directory

Filename: models/views.php

Line Number: 96

Kim są hipisi XXI wieku - Magazyn Studencki ?dlaczego 
faq
A A A

Kim są hipisi XXI wieku

2009/08/22 16:00 | dodał: trollbarbatus
Kim są hipisi XXI wieku
Nowocześni hipisi
Fot. archiwum
Są młodzi, prężni, dynamiczni, doskonale wykształceni i obeznani w świecie. Znają języki, pracują w wielkich międzynarodowych korporacjach, gdzie zarabiają niezłe pieniądze, i mają złote karty kredytowe. Stać ich na wakacje kilka razy w roku i spełnianie wszystkich zachcianek. Przedstawiciele pokolenia yuppie? Ależ skąd. To współcześni hipisi. Gwiazdy świata mediów, muzyki i mody.
W roku 1968 świat stanął na głowie. W maju zapłonął Paryż, gdzie oddziały szturmowe policji brutalnie rozbijały studenckie barykady. W Berlinie Zachodnim szły pochody solidarności z francuską młodzieżą. W kwietniu we Włoszech słuchacze uniwersytetów wyszli na ulice z żądaniami zwiększenia ich wpływu na  zarządzanie uczelniami. Za oceanem setki tysięcy młodych Amerykanów protestowały przeciwko wojnie wietnamskiej. Do studenckich wystąpień doszło nawet w Meksyku. Zgromadzona na placu Trzech Kultur młodzież protestowała przeciwko autorytarnym rządom prezydenta Ordaza i okupacji uniwersytetów przez wojsko. Siły porządkowe otworzyły ogień. Zginęło 300 osób.

Kinder niespodzianka
40 lat temu nikt się nie spodziewał tych studenckich wystąpień. Nikt też nie przewidywał, że będą one miały tak ogromny wpływ na życie następnych pokoleń. Z początku nikt z dorosłych nie traktował  poważnie postulatów młodzieży. Bo co może być poważnego w żądaniach stawianych przez 20-latków? U władzy było pokolenie konserwatywne do szpiku kości. – Po drugiej wojnie światowej w krajach  europejskich rządzili przede wszystkim politycy, którzy byli przedstawicielami pokolenia wojennego: partyzanci, wojskowi. W Wielkiej Brytanii szefem rządu był jeszcze Winston Churchill, świetny premier,  ale czasu wojny, nie pokoju. We Francji rządził generał de Gaulle – wyjaśnia Robert Leszczyński, dziennikarz muzyczny i znawca popkultury. Rewolucja małolatów? Dlaczego coś takiego miałoby się wydarzyć? Przecież lata 60. to był złoty wiek Zachodu. Europa i USA opływały w dobrobyt, a największym zmartwieniem młodego pokolenia był wybór miejsca na wakacje lub decyzja, czy pracować w firmie ojca zaraz po studiach, czy zrobić sobie urlop. Dlatego gdy w maju 1968 roku tysiące studentów zażądały utworzenia koedukacyjnych akademików na Sorbonie i zrobienia porządku z ogromnym przeludnieniem na uczelniach, rozbawiony prezydent Charles de Gaulle zbył ich postulaty pytaniem, czy te dzieciaki nie  mogą się po prostu spotykać w kawiarniach. I nie należy się dziwić jego rozbawieniu. Jak pisze publicysta „Polityki” Adam Szostkiewicz, ówcześni socjologowie opisywali studentów jako apolitycznych i niezaangażowanych. Jak wydawało się badaczom, stabilizacja i dobrobyt skutecznie zabiły w młodych ludziach niezgodę i chęć buntu.

Bing bang
Tymczasem okazało się, że to właśnie stabilizacja i dobrobyt przyczyniły się do eksplozji niezadowolenia młodzieży, która odkryła, iż uczestniczy w bezsensownym wyścigu po kasę. I żyje w świecie, w którym nie ma miejsca na indywidualizm – każdy musi nosić taki sam poliestrowy garnitur oraz teczkę. –  Promowany przez kulturę oficjalną styl konsumpcyjny i nastawienie na robienie kariery spowodowały, że pojawiły się związane z tym napięcia, także psychologiczne. Człowiek był postrzegany i wartościowany  przez pryzmat zasobności portfela – tłumaczy dr Przemysław Piotrowski, psycholog z Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor książek o subkulturach. – Ujawniał się coraz wyraźniejszy kryzys instytucji społecznych. Trwała nieakceptowana wojna w Wietnamie – dodaje. Młodzi ludzie zaczęli szukać  alternatywnych sposobów wyra żania siebie. Odpowiedzią na te oczekiwania okazała się kultura Wschodu i jego duchowość. – Była to forma oporu wobec zachodniego konsumpcjonizmu. To był protest przeciw mamonie – wyjaśnia dr Piotrowski. Powstały ruch hipisowski proponował alternatywę wobec merkantylnej, zorientowanej na pieniądze i zysk kultury oficjalnej. Trafiał w potrzeby młodzieży, która chciała świata z piosenki „Imagine” Johna Lennona.
Poprzedni Bogusław Kaczyński: na studiach przynosiłem papierosy wykładowcom
Studenci nie chcą się buntować Następny

Nie ma jeszcze komentarzy, Twój może być pierwszy.
Dodaj swój komentarz:
Oceń artykuł:
Polityka prywatności Regulamin Reklama Kanały rss Kontakt Mapa strony
Dlaczego.com.pl   2007-2014   Wszelkie prawa zastrzeżone
   6.4732
Firma w holdingu PMPG